Gevederde vriendjes

We zijn hier nu 3 maanden, maar we genieten nog elke dag van de vele vogels om ons heen. Die zijn hier echt massaal aanwezig en ze vallen ook op, want ze zijn kleurrijk en/of luid. In de collage zie je een selectie van vogels die we hier heel regelmatig zien, bijna dagelijks eigenlijk. Kloksgewijs: Rainbow Lorikeets, Pelikaan, Sulphur-crested Cockatoo, Galah's, White Ibis, en onze absolute favoriet: de Kookaburra!

Hallo Moorsel

Lore heeft vandaag live kunnen babbelen met haar vriendjes van den Tinnenhoek in Moorsel. Juf Els van de derde kleuterklas had het georganiseerd gekregen met haar laptop zodat we konden communiceren via Skype, waarvoor nog eens dank!
Lore heeft er zichtbaar van genoten. Ze glunderde en is nog nooit zo lang geconcentreerd gebleven tijdens een Skype-sessie. Dat zal ze vast nog eens willen doen, want ze is natuurlijk vanalles vergeten zeggen ;-)

Speeddate met de 'Reds'

Deze morgen zijn Barbara, Jan, Jozefien en Sebastiaan (http://redsgodownunder.blogspot.com/) gearriveerd in Australie. Ze maakten een tussenlanding in Sydney voor ze verder vlogen naar hun definitieve bestemming Melbourne. Het eerste plan was dat wij een fiets van hen zouden overnemen omdat er minder kilo's bagage toegelaten zijn op de binnenlandse vlucht. Uiteindelijk is de fiets moeten achterblijven in Belgie, omdat Etihad strenger is geworden en niet langer gratis 30 kg/pp toelaat (zoals bij ons en Sabine en co het geval was). We zijn alsnog naar de luchthaven gegaan, want we keken uit naar het weerzien. Het was effe spannend, want ze waren via de transitzone naar de domestic airport moeten gaan en zaten dus al aan de gates. Wij zijn dus koelbloedig door de security gegaan zonder boarding pass, no problemo :-)
Het was plezant mekaar terug te zien en we hebben al afgesproken om samen Kerst te vieren, hier in Wollongong of bij hen in Melbourne, dat zien we nog wel.

Strand!

Zon, zee, strand en goede compagnie (onze buren), wat wil een mens nog meer?

Blue Mountains 1

Onze trip naar de Blue Mountains begon met een regendag. We lieten het niet aan ons hart komen en gingen naar de Jenolan caves. Een goede beslissing, want de grotten waren beslist de moeite waard. De gids nam ons door gangen en langs 920 treden mee diep de grot in waar we een schouwspel zagen van stalagmieten en stalagtieten in allerlei vormen en kleuren, hangende gordijnen (door Erik omgedoopt tot 'het vleeshuis' gezien de gelijkenis met dierenvellen) en de ondergrondse rivier.

We deden nog een korte wandeling ter plaatse en kregen nog een extra bonus; we zagen vlakbij een rockwallaby zitten in 1 van de steile kliffen.

Blue Mountains 2

De tweede ochtend begon mistig, maar was wel droog dus we waagden ons aan een wandeling. In de mist daalden we in de canyon af langs de 'giant stairway'. Zeer steil en zeer slipperig, maar de vallei lokte ons naar beneden met zijn regenwoud en lokroep van de vele vogels. Na een wandeling in het zeer groene boomvarenbos, slechts opgeschrikt door een bloedzuiger in Korneel zijn nek, klommen we weer naar boven langs de giant stairway. We doopten Korneel vandaag om tot 'trappenman', want hij had alle 900 tredes al afgedaald en klom ze weer bijna allemaal naar boven met zijn korte beentjes. Hiervoor mocht hij rekenen op veel bewondering bij andere (puffende) wandelaars. Boven werden we beloond voor al onze moeite met een prachtig opgeklaard uitzicht over de canyon en de bekende 'Three Sisters'. De kinderen hadden na zo'n tocht uiteraard een lekker ijsje verdiend.

Het was een geslaagde trip naar de Blue Mountains, die zeker doet verlangen naar meer!

South Coast Children's Festival

Twee daagjes festival in Wollongong waren een feest voor de kindjes: Hickory dickory rock! (liedjes en rijmpjes begeleid door een knotsgekke muzikant), Art Space (tekenen, schilderen, pastelkrijtjes, kunstwerken rijgen), muziekinstrumenten maken en erna shaken natuurlijk, dino's aaien (in het geval van Korneel: 'bang' krijsen), zich vergapen aan steltlopers, coole koeien en groene mannetjes, ...