Halloween

Halloween vandaag...

Naar de 'grote' school

In Wollongong was het vandaag groot feest voor alle kinderen die volgend schooljaar - dat is hier 1 februari- naar de 'grote' school gaan. Dat konden we niet missen natuurlijk, want ons meisje is ook een 'school starter' (en dat heeft ze nu ook officieel bevestigd gekregen met een hoedje). Het heeft trouwens wat voeten in de aarde gehad om haar in te schrijven in een basisschool. Je wordt normaal gezien geacht je in te schrijven in de lokale school van de wijk waar je woont. We hebben echter al wat negatieve geluiden gehoord over onze lokale school, dus zagen dat niet helemaal zitten. Ik kon haar gelukkig inschrijven in een andere 'out-of-area'-school, die maar 2 km van ons huis is (Fairy Meadow-school). Die school heeft heel wat ervaring met kindjes die Engels als tweede taal hebben, want er zitten heel wat kindjes van buitenlandse ouders die studeren of werken aan de unif van Wollongong. Ze doorliep daar al 4 voormiddagen school-orientation in september en we kregen een zeer positieve indruk van de school. Onlangs begonnen we toch terug te twijfelen, omdat haar beste vriendinnetje Isabella en heel wat andere vriendjes van haar preschool naar East Corrimal school gaan (niet geheel onlogisch, want vlakbij de preschool). Samen in de klas zitten, zou de overgang vergemakkelijken natuurlijk. Het heeft echter niet mogen zijn. Hoewel we aanvankelijk een afspraak kregen om onze motivatie toe te lichten bij directie, werd die een uur voordien afgebeld omdat de school zogezegd 'vol' zit!
Gelukkig is Lore een heel sociaal meisje en zal ze wel snel nieuwe vriendjes maken. En uiteindelijk heeft ze dan dubbel zoveel vriendjes :-) En naar Fairy Meadow kunnen we via rustige straatjes fietsen, ook niet onbelangrijk!

Fietsplezier

De laatste tijd heb ik bijna steeds de bedrijfswagen van Erik ter beschikking, want hij werkt ofwel thuis of is op verplaatsing met het vliegtuig zoals nu (in Arnhem land, Northern Territories). Een mens maakt het zich dan al snel gemakkelijk om toch de auto te nemen, maar eigenlijk is de fiets veel leuker en beter voor mijn conditie (met 2 kinderen in de fietskar tellen die km's voor meer!). Het is wel dubbel hoor. Er wordt hier niet zoveel gefietst, enkel recreatief op het kustfietspad, dus zijn er geen fietspaden op de gewone wegen. De eerste 2,5 km zijn dus niet zo gezellig, maar eens ik het kustfietspad bereik, is het puur genieten. En op de fiets is er altijd wel wat te zien of te beleven, zoals deze poserende pelikaan.

Kleutertijd in Oz

Ik ben een grote voorstander van kleuteronderwijs, dat staat buiten kijf. Hier in Australie gaan de 3-4 jarigen naar preschool, wat heel vergelijkbaar is met de Belgisch kleuteronderwijs (maar wel betalend). Het is hier echter niet de gewoonte om de kinderen iedere dag naar preschool te laten gaan, gewoonlijk gaan ze 2 à 3 dagen/week. Dat vond ik eerst wat raar, maar eigenlijk heeft het ook wel zijn voordelen. Er is hierdoor naast de preschool vanalles te doen in de week om de kids kwaliteitsvolle tijd te bieden. Zo zijn er de playgroups waar mama's en oma's samenkomen met hun kids om ze te laten spelen samen (zie fotocollage). Daarnaast heb je nog een waaier van georganiseerde activiteiten in de week: zwemschool, artschool, storytime in de bib voor de 4-5 jarigen en ook toddler-time voor de 2-3 jarigen (met rijmpjes, liedjes en korte verhaaltjes). En daarbuiten blijft er nog veel tijd over om naar het strand te gaan of naar de speeltuin of de natuur in te trekken. Kleuters hebben het dus nog zo slecht niet in Oz... (maar voor de mama' s is het niet evident om te gaan werken)

Lore fietst

Lore kon in Belgie al fietsen zonder steunwieltjes op de fiets met ballonbandjes bij oma kip, maar op haar eigen fiets wou het nog niet lukken (of lag dat aan de zenuwachtige mama?). Vandaag heeft Lore voor de eerste keer terug geprobeerd samen met (kalme) papa en het ging gelijk niets. Ze fietst vol vertrouwen, en kan ook al zelf starten en de helling oprijden.

Broker's Nose

Broker's Nose torent hoog boven onze wijk uit. Het kriebelde al sinds we hier zijn komen wonen om die eens te beklimmen. Erik was al 2 keer op de top geweest met zijn mtb. De eerste keer stuurde hij me trouwens een sms 'Zwaai eens, ik sta op Broker's nose' :-) Het was er voor mij echter nog niet van gekomen, want hoewel de top in vogelvlucht misschien 1 km ver is, vraagt het een stevige wandeling van 17 km om er te geraken. Te ver dus om met de kindjes te ondernemen en alleen, is maar alleen. Gelukkig stond Zuzane -mijn bushwalking buddie- ook te trappelen om eens op deze top te staan, dus spraken we samen af. De kindjes gingen het eerste stukje met ons mee en keerden nadien terug met 'nanny' Erik.

We startten de wandeling in de zon en een stralend blauwe hemel. Toen we bijna aan de top waren, begon de lucht er toch maar dreigend uit te zien en hoorden we donder in de verte. We kregen het niet over ons hart om wijs te zijn en terug te keren, dus repten ons naar de top. Toen we daar aankwamen, zagen we letterlijk de storm komen aanrollen compleet met bliksemschichten en knallende donder. Zeer spectaculair! Na een snelle foto, haastten we ons naar beneden in een hoog tempo. Dat moet ik nu bekopen met stijve benen natuurlijk, maar de berg is toch overwonnen ;-)

Leve Etihad!

Etihad vliegt 5 jaar op Brussel en dat moest blijkbaar gevierd worden met superpromoties naar 5 bestemmingen, o.a. Sydney. Dat kwam nu wel heel goed uit. Mijn zus was aan het twijfelen om af te komen in maart samen met haar man en baby Jens. Deze superprijs (591 euro/pp retour), beschikbaar net in de periode dat ze sowieso wilden afkomen, heeft hen definitief over de brug gehaald. En mijn ouders komen ook nog mee! Dat wordt hier feest in maart met veel aperitief en BBQ ;-)
Tom, jij bent mijn held van de week, nog eens merci om de link op facebook te zetten.